جمعه ٢٩ دی ١٣٩٦
 
صفحه اصلی|ايران|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت
عنوان
Fmenu Not Found
ایران
اصفهان - پل خواجو
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[عضویت]
اشتراک خبرنامه
نام :   
ایمیل :   
نگاهی بر انتخابات ج.ا.ایران و ج.ف.د.اتیوپی

 منبع : رایزنی فرهنگی سفارت ج.ا.ایران در آدیس آبابا

 نويسنده : محمد رضا تارتار    ایمیل : mtartar2002@gmail.com

 نوشته شده در تاريخ : 1392/04/12  

نگاهی برانتخابات

ج.ا.ایران و ج.ف.د.اتیوپی

          تهیه کننده :

         محمد رضا تارتار

کارشناس رایزنی فرهنگی  ج.ا.ا در آدیس آبابا

خرداد 1392

 فهرست :

×Øپیشگفتار

1-  کاهش احساسی بر سیاست جامعه.

2-  کاهش اعتماد سیاسی بر جامعه.

3-  کاهش عقیده بر مشروعیت مدنی انست.

×بعد های اساسی

1- کاهش محسوس مشارکت مردم

2-  تغییر آرایش سیاسی منتخبین.

×مدل های انتخاباتی

1-     شناختی

2-      احساسی

3-      داد و ستدی

1- آرایش قدرت سیاسی

2- ساختارهای قومی‌و طبقاتی جامعه از جامعه.

×Øمقدمه:

×Øاساس فدرالیسم

-اتیوپی

1- دموکراسی

2- خود مختاری

3- مشارکت

4- تقسیم قدرت

×Øانتخابات

-        ایران

-        اتیوپی

-        ایران

-        اتیوپی

-        ایران

-        اتیوپی

- گروه هاي مخالف دولت اتیوپی

1) ميدرك

2) آرناتيگراي

3) UDJ

- ایران

- اصل‌ نود و نهم‌ (ایران )

ماده 2ـ قانون اساسی:

- تبصره 3:  (ایران )

- اتیوپی

- ایران

ماده 38 حق رأی دادن و انتخاب

ماده 54 اعضای شورای نمایندگان مردم

ماده 70 انتصاب رئیس جمهور

ماده 73 انتصاب نخست وزیر

×Øمنابع و ماخذ:

 

×Øپیشگفتار
          بر اساس نتایج موجود، عواملی هستند که نقش موثری بر کاهش میزان رای در انتخابات دارند که متاثر از سه عامل عمده از بازتاب نظام سیاسی آن جامعه محسوب می‌شوند که می‌توان به:

1-  کاهش احساسی بر سیاست جامعه.

2-  کاهش اعتماد سیاسی بر جامعه.

3-  کاهش عقیده بر مشروعیت مدنی انست.

×Øبعد های اساسی 

همچنین، دو بعد اساسی دیگرکه در این جایگاه از اهمیت ویژه ای در انتخابات برخوردار هستند عبارتند از:

1- کاهش محسوس مشارکت مردم

2-  تغییر آرایش سیاسی منتخبین.

در این میان آنچه که قابل بحث است متغیر‌های ساختاری و کلان اجتماعی است که سبب ترغیب یا عدم شرکت در انتخابات را فراهم می‌سازد.

×Øمدل های انتخاباتی

ستاد های انتخاباتی از سه مدل انتخاباتی برای جذب آرا استفاده می‌کنند که شامل مدلهای:

1.      شناختی

2.      احساسی

3.      داد و ستدی

1ـ مدل شناختی:

          نامزدهای انتخاباتی سعی‌ براین دارند که افراد از نقش و ویژگی‌های شخصی و چارچوب‌های اجتماعی آنان آگاهی کسب نمایند و میزان شناخت افراد را نسبت به خودشان افزایش دهند.

2ـ مدل احساسی:

ستادهای انتخاباتی در به بوجود آوردن سوژه‌هایی برای برانگیختن احساسات و عواطف مردم استفاده می‌کردند.

3ـ مدل داد و ستدی:

نامزدهای انتخاباتی علاوه بر تصمیم به رای، مبنای انتخاب را بهره برداری سیاسی تلقی می‌نمایند. در این مدل، نامزد‌هابرای ائتلاف و جمع آوری آرای یکدیگر با هم معامله می‌نمودند و مردم چنانچه از نامزد‌هانفعی عایدشان می‌گردید در انتخابات شرکت می‌کردند و به آنان رای می‌دادند.

سوابق موجود و بهره برداری های انجام شده نشان از تجربه در صحنه انتخابات و ترکیب آن از دو یا سه مدل انتخاباتی را توسط برخی از نامزد‌ها نشان می‌دهد.

در چارچوب‌های مختلف میتوان مواردی را ذکر نمود که نشان می‌دهد متغیرهایی چون خصوصیات کلان نظام سیاسی از آن شمول هستند که عبارتند از:

1- آرایش قدرت سیاسی

2- ساختارهای قومی‌ و طبقاتی جامعه از جامعه.

با توجه به رویه حکومتی و ساختار نظام سیاسی کشور ‌ها و تقویت احساسات و اعتمادات سیاسی و اجتماعی در میان کاندیدا‌ها و همچنین با توجه به مشروعیت مدنی و احساس مسوولیت مدنی در میان نامزد‌ها و بهره گیری لازم توسط مردم از کاندیدا‌ها و فراهم آوردن امکانات بایسته برای اعتماد سازی از آینده نگری انجام شده و برنامه ریزی صحیح در رسیدگی به مسائل جامعه و علاقه مندی در مشارکت برای رای دهی در انتخابات و آماده سازی صحنه سیاسی برای نمایندگان منتخب جهت شکوفایی هرچه بهتر جامعه و .... شواهد روشنگری هستند که افزایش افراد در مسیر انتخابات آینده را پیش بینی می‌نماید. در این میان مشارکت گروههای سنی مختلف ( جوانان و بزرگسالان ) از یک سو و مشارکت نامزدهای سرشناس و معتبر در میان مردم در سطح ملی و محلی از سوی دیگر سبب پر شور تر شدن انتخابات شده و با این حرکت و تداوم آن می‌توان آینده ای پر نشاط و روشن برای جوامع پیش بینی کرد. در این میان لازم میدانم با نزدیک شدن به « یازدهمین دوره انتخابات ریاست محترم جمهوری » و « انتصاب نخست وزیر جدید اتیوپی آقای هایله ماریام دسالگن « Hailemariam Desalegne » ، نگاهی هرچند مختصر از انتخابات جمهوری اسلامی‌ایران و جمهوری فدرال دموکراتیک اتیوپی را بیان دارم ......

 

×Øمقدمه:

بعد از گذشت سالیان دراز، امروزه اکثر کشورهای پیشرفته و در حال پیشرفت به یک سیستم سیاسی حکومتی دست یافته اند که جذب و ادغام جوامع به لحاظ فرهنگی و قومی ‌و چندگونه را میسر می‌سازد که اصطلاحا به این شیوه نظام فدراتیو و به این نوع کشورها، کشورهای فدرال و تئوریهای سیاسی آن را فدرالیسم گویند.

برای فدرالیسم یک تعریف واحدی وجود ندارد ولی فدرالیسم مانند دموکراسی به مجموعه ای از اصول استوار گفته می‌شود، فدرالیسم برگرفته شده از واژه فرانسوی فدراسیون است که به معنی اتحاد چند کشور، اتحاد چند استان و اتحاد چند دسته از مردم می‌باشد. در واقع فدرالیسم یک سیستم سیاسی است که بر طبق آن با توجه به گوناگونی ملل مختلف در یک کشور از نظر زبان، مذهب، تاریخ، جغرافیا، اقتصاد و... آن کشور به قسمتهای مختلفی تقسیم شده و با دادن استقلال و خودمختاری تعریف شده یک نوع یگانگی و وحدت را بین مناطق بوجود می‌آورد.  

باید به این نکته توجه داشت که وحدت و یگانگی کشور تن‌ها آن زمان پا برجا خواهد ماند که تنوع فرهنگی و ملی ملیتهای تشکیل دهنده آن به رسمیت شناخته و تضمین شود و نظام فدراتیو تا حدی در خدمت تنوع فرهنگی جامعه بوده و باعث غنای فرهنگی و معنوی شهروندان می‌شود .

بنا بر عقیده فیلسوف آلمانی، امانوئل کانت (1724ـ1804میلادی) :

« فدرالیسم برای برپائی صلح لازم است و متذکر می‌شود که منظور از صلح عدم امکان وقوع جنگ می‌باشد. »

 

فدرالیسم به تعبیری عبارتست از شیوه ای خاص برای اصلاح دولت که روش گردآوری دولت های مختلف است که در همه کشور‌هادارای اصولی مشترک هستند.

×Øاساس فدرالیسم

فدرالیسم یک نوع روش حکومتی است بر اساس تقسیم قدرت و واگذاری قسمتی از آن به سرزمینهای خودمختار که هر کدامشان به طور منظم و مستمر در نمادهای تصمیمات دولت مرکزی مشارکت دارند.

اتیوپی - جمعيت اتيوپي از لحاظ قومي، فرهنگي، زباني و ديني بسيار گونا‌گون است. علاوه بر اين، در جمعيت روستايي خرده‌دهقانان، دامداران كوچگر و چادرنشينان وجود دارند كه هر گروه از آنها خود منافع ويژه ی خود را دارند. اين ويژگيها البته هميشه در انطباق با هم قرار ندارند

قومها

زبانها

دين

مجموعاً 90 قوم

تنها 7 قوم جمعيتي بالاي 1 ميليون نفر دارند!

35 درصد اورومو،

36،3 درصد امهارا و تيگره،

6 درصد سيداما،

6 درصد سومالي،

4 درصد گوراژه،

4 درصد وولايتا،

2 درصد آفار،

6،7 درصد بقيه.

 

بين 70 تا 100 زبان و تعداد بيشماري لهجه.

 

زبانهاي اصلي امهاري (كه در عين حال زبان اداري نيز مي‌باشد)، تيگريگانا و اوروميفا مي‌باشند.

 

46 درصد مسيحي ارتدكس

40 ـ 45 درصد مسلمان سني رسمی و غیر رسمی 56 درصد

5 درصد پروتستان

بقيه روح‌باور

منبع: US Department of State, Background Note Ethiopia, January 2005

 

ايالتهاي اين كشور علاوه بر تفاوتهاي قومی و زباني از لحاظ وسعت، تعداد جمعيت و تعداد واحدهاي اداري نيز بغایت گونا‌گونند. 

مناطق

مساحت

 (به هزار كيلومتر مربع)

جمعيت

 (به ميليون)

ناحيه‌ها

وُرِداها

شهرها

تيگراي

60،2

3.358

4

35

74

آفار

77،0

1.131

5

28

28

آمهارا

188،8

14.769

10

103

208

اُروميا

360،0

20،013

12

176

375

سوماليا

215،9

1،979

9

47

69

ب/گ «بنيشانگول ـ گوموز»

46،8

0،493

2

13

13

اس‌ان‌ان‌پي

112،0

11،065

9

76

149

گامبلا

26،1

0،195

2

8

7

هراري

0،3

0،144

3

19

1

منبع: Van der Loop, Local Democracy and Dezentralisation in Ethiopia

فدرالیسم بر چهار اساس استوار است که عبارتند از:

1- دموکراسی

2- خود مختاری

3- مشارکت

4- تقسیم قدرت

 

1- دموکراسی:

دموکراسی یعنی اراده و سلایق اکثریت جامعه که تصمیم گیری حکومتی را تعیین و تبیین می‌کنند.

توانمندی دموکراسی های سالم، در گرو جوامع مدنی پر قدرت است. با تضمین انتخابات عادلانه و پایبند کردن برندگان انتخابات به حکومتداری خوب، آنها می توانند شرایط سیاسی مناسبی را برای شکوفایی دموکراسی ایجاد کنند.

        در سال های اخیر نشان داده شده که انتخابات به تنهایی، متضمن حکومت دموکراتیک نیست. در کشورهایی که انتخابات عادلانه برگزار می شود و برندگان آن باید پاسخگوی استاندارد حکومتداری خوب باشند، امتیازی مشترک وجود دارد:

نهادهای قدرتمند جامعۀ مدنی، مطالعه درباره ی دموکراسی های واقعی وکشورهایی که امید به تحقق دموکراسی درآن ها وجود دارد،نشان داده که جامعۀ مدنی ودموکراسی، یک دیگر رابه طورمتقابل تقویت می کنند.

2- خودمختاری:

ایالات از یکدیگر کاملا خودمختار بوده و ایالات دیگر و یا ایالات قوی تر نباید در برنامه های ایالت های دیگر دخالت کند.

3- مشارکت:

مردم در تصمیمات درصد بالای آراء مشارکت می‌نمایند و اینکه شهروندان در تصمیم مسایلی که مربوط به آنها می‌باشد دارای حق رفراندوم می‌باشند.

4- تقسیم قدرت:

قدرت‌ها باید به دو صورت عرضی وطولی تقسیم شوند بدین صورت که قوای قانونگذاری و اجرائی و قضائی در عرض یکدیگر و قدرت بین دولت فدرال مرکزی و دولتهای ایالتی در طول یکدیگر مانع تمرکز قدرت در دست یک دیکتاتور و یک اقلیت می‌شود.

انتخاب کلیه مسئولان در تمامی‌سطوح اجتماعی در حوزه قدرت و اختیارات ساکنین ایالات می‌باشد و حکومت مرکزی و سایر استان‌ها فقط در سطح پیشنهاد می‌توانند افرادی را به شوراهای مرکزی ایالات معرفی کنند.

در پایان باید خاطرنشان کرد که آنچه که گفته شد فقط اصول و قوانینی است که در بحث فدرال در نظر گرفته می‌شود و کشوری فدرال می‌باشد که این اصول و قوانین را عملی سازد.

 

×Øانتخابات

انتخابات یعنی، یک سلسله اقدامات و عملیات منسجم و پیوسته ای است که در یک محدوده جغرافیایی مشخص و زمانی محدود ومعین صورت می‌گیرد و منجر به برگزیده شدن فرد یا افراد و یا موضوع و مرام خاصی از سوی اکثریت مردم می‌شود. اجرا و انجام این سلسله اقدامات و عملیات که منتج به این نتیجه گردد، اصطلاحاْ برگزای انتخابات نامیده می‌شود.

ایران ـ در همه پرسی جمهوری اسلامی‌در 12 فروردین ماه 1358 هجری شمسی تقریباً تمام افراد واجد شرایط (98 درصد) برای پذیرش یا رد آن شرکت کردند و همین امر پایگاه مردمی‌نظام را رسمیت بخشید.

انتخابات پس از این نیز گام های مهم دیگری برای نهادینه کردن ساختار‌هاو نهادهای اساسی نظام بود. مردم ایران ضمن خرسندی از غلبه بر رژیم پهلوی به رهبری حضرت امام خمینی (ره) و پایه گذاری جمهوری اسلامی‌ایران، در اولین روزهای سال 1358 هجری شمسی به پای صندوق‌های رای رفته تا در رفراندوم تغییر رژیم پهلوی به «جمهوری اسلامی» رای دهند. سال 1358 هجری شمسی مصادف است با اولین دوره ی انتخابات‌ تاریخ جمهوری اسلامی‌ایران، در این تاریخ مردم ایران خود را برای انتخابی ویژه و موثر مملو از معنویات درونی که نشات گرفته شده از اعتقــــادات و حس دینی، و بر گرفتــه شــده از بیانات بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران حضرت امام خمینی(ره) خود را برای انجام پنج انتخاب در طول یک ســـال و شرکت در انتخابات آزاد را تجربه می‌کردند.

اتیوپی - اتيوپي در منطقه پرتلاطم و پرتنش شاخ آفريقا، كشوري با ثبات و به نسبت آرام است. اين كشور يكي از اصلي ترين متحدان ايالات متحده امريكا در منطقه و ملس زناوي فردي قابل اعتماد و اطمينان براي غرب براي مهار دو كشور مسلمان نشين سومالي و اريتره محسوب می شد و به پاس همين خوش خدمتي ها از كمك هاي بين المللي زيادي نيز بهره مند بود.

قیامی كه براي تعيين سرنوشت ملي خلق هاي اتيوپي صورت گرفت، پيروزي «جبهه ی دمكراتيك انقلابي خلق اتيوپي» در سال 1991 میلادی در جنگ داخلي بر عليه ديكتاتوري نظامي را به دنبال داشت.

سه سال بعد در قانون اساسي جديد اتيوپي حق تعيين سرنوشت ملل، مليت ها و خلق هاي اين كشور گنجانده شد و تقسيمات كشوري بر اساس داده‌هاي قومي و زباني نو گرديد.

 اكنون ده سال پس از اعتبار قانوني يافتن اين قانون اين سوال مطرح است كه آيا «فدراليسم اتيوپيايي» قادر گشته حق تعيين سرنوشت خلق ها و ملت ‌سازي را به هم پيوند دهد و يا اينكه باعث بالكاني شدن اين فاكتور ثبات در شاخ آفريقا شده است.

جامعه ی اتيوپي با بيش از 90 گروه قومي، بين 70 الي 100 زبان و سه دين از چند پارچگي بزرگي برخوردار است.

كشور اتيوپي پس از سرنگوني امپراطوري پادشاهي تمركزگرا و ديكتاتوريِ به همين شيوه متمركز و واحد، در سال 1994 میلادی به يك جمهوري فدرال دمكراتيك تبديل گرديد، تا پاسخي درخور به اين تنوع و گونا‌گوني داده باشد.

 اتيوپي فدرال امروزه به نه دولت منطقه‌اي تقسيم ‌بندي شده است كه عبارتند از:

 آفار، آموهارا، بنيشانگول ـ گوموز («ب/گ»)، گامبلا، هرار، اوروميا، سومالي، دولت اقليمي مليتها و مردم و ملتهاي جنوب و تيگراي. دو واحد ديگر .

نوع حكومت در اتيوپي جمهوري فدرال پارلماني است كه در آن نخست وزير رييس دولت است. نخست وزير را پارلمان از حزب پيروز در انتخابات برمي گزيند. رئيس جمهور در كشور اتيوپي يك مقام سمبليك و تشريفاتي است كه قدرت كمي دارد. بيشتر قدرت در دست نخست وزير است.

روز يك شنبه  23 می 2010 میلادی در اين كشور انتخابات پارلماني سراسري برگزار شد. اين انتخابات چهارمين انتخابات پارلماني ملي از زمان براندازي حكومت كمونيستي منگيستو هايله ماريام كه 17 سال ديكتاتوري ظالمانه اش را بر اين كشور حاكم كرده بود .

43000 حوزه رأي گيري براي اخذ رأي در سراسر كشور آماده شده است. پيش بيني شده است كه 32 ميليون نفر (2 ميليون نفر بيش از تخمين هاي اوليه) در اين انتخابات شركت كنند. قرار است نتايج اوليه انتخابات دو روز پس از اتمام رأي گيري اعلام شده و نتيجه نهايي نيز تاریخ 21 ژوئن 2010 میلادی اعلام شود.

حزب حاكم "جبهه دمكرتيك انقلابي خلق اتيوپي" با 501 كانديدا بيشترين تعداد كانديداها را دارد. "انجمن اتحاد دمكراتيك فدرال اتيوپي" (MEDREK)، ائتلافي از احزاب سياسي و گروه هاي قومي مخالف دولت كه با محوريت كنار زدن حزب حاكم گرد هم جمع شده اند، با 421 كانديدا، حزب اتحاد كل اتيوپي با 319 و حزب دمكراتيك با 230 كانديدا در رده هاي بعدي قرار دارند.

اسراییل نيز به دليل اهميت استراتژیك اتیوپی براي جلوگيري از تبديل شدن دریای سرخ به یك دریاي عربی و وجود یهودیان فالاشي در اتیوپي از دیرباز روابط نزدیكی با اتیوپی داشته است و اتيوپي متحد استراتژيك اسراييل در منطقه به شمار مي رود.

ایران ـ ایران اسلامی‌ ما در بیست و چهارم اسفندماه سال 1358 هجری شمسی، انتخابات اولین دوره مجلس اسلامی را در حالی آغاز می‌کرد که گروههای مختلف سیاسی پس از تجربه انتخابات اولین دوره ریاست جمهوری آماده می‌شدند تا با صف‌آرایی در برابر یکدیگر اکثریت کرسی‌های پارلمان جدید را در اختیار گیرند.

از طرف دیگر، لازم بود تا به وضعیت مردمی‌که سالیان سال طعم استبداد و دیکتاتوری را چشیده بودند و تجربه خوبی از برگزاری انتخابات فرمایشی و خودنمایی‌های دروغین احزاب دولت‌ شاهنشــاهی نداشتند رسیدگی شود.

پس از پیروزی انقلاب و تثبیت جمهوری اسلامی‌ با اکثریت آراء در آغازین مرحله استقرار نظام، ضمن حضور فعال مردم در تعیین سرنوشت خود بر استواری و زمینه ایجاد شده برای بحث مجلس شورای اسلامی‌در سطح جامعه افزودند و بنیانگذار جمهوری اسلامی‌ایران حضرت امام خمینی (ره) نیز در آن ایام دائماً بر اهمیت مجلس و نمایندگان مردم در تعیین سرنوشت جامعه تاکید می‌کردند.

اتیوپی - در انتخابات پارلماني كه در سال 2005 میلادی برگزار شد ، حدود 20 ميليون نفر شركت كرده بودند. نتايج اوليه شگفت انگيز بود. چرا كه احزاب مخالف كه در انتخابات قبل آن تنها 12 كرسي كسب كرده بودند - توانسته بودند 180 كرسي را تصاحب كرده و در پايتخت نيز تقريباً تمام كرسي ها را از آن خود كنند.

اما در عصر روز انتخابات، نخست وزير ملس زناوي اعلام كرد علي رغم اينكه ائتلاف وي آراء پايتخت را از دست داده است اما در چهار منطقه اصلي ديگر پيروز شده، توانسته است در كل كشور 317 كرسي را از آن خود كرده و برنده انتخابات شود.

اينگونه بود كه مخالفان كه از پيرزوي اوليه خود خرسند شده بودند با ناراحتي از پذيرش نتيجه انتخابات سر باز زدند و طرفداران خود را به اعتراض دعوت كردند. دولت تا يك ماه هر گونه تظاهرات و تجمعي را ممنوع اعلام كرد.

سه ماه طول كشيد كه نتيجه نهايي انتخابات اعلام شد. پس از اعلام نهايي نتايج نزديك به 300 اعتراض رسمي نسبت به تقلب و تخلف در انتخابات دريافت شد كه تنها 31 مورد آن مورد تأييد قرار گرفته و نتيجه آن ابطال و رأي گيري مجدد انجام شد. در اين رأي گيري مجدد ديگر گروه هاي مخالف شركت نكردند و حزب حاكم تمام اين كرسي ها را نيز از آن خود كرد.

بنابراين نتيجه انتخابات به اين صورت شد كه حزب حاكم با كسب 327 كرسي حدود 60 درصد آراء را از آن خود كرد و احزاب مخالف تنها موفق به كسب 174 كرسي معادل 32 درصد آراء شدند.

ایران ـ اولین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی‌در 24 اسفندماه 1358 هجری شمسی برگزار شد.

بر اساس آمار موجود تعداد واجدین شرایط بیست میلیون و 857 هزار و 391 نفر اعلام شده بود که از این تعداد ده میلیون و 875 هزار و 969 نفر برابر با 14/52 واجدین شرایط در انتخابات شرکت کردند.

در مرحله دوم انتخابات نیز شش میلیون و 47 هزار و 834 نفر به پای صندوقهای رای رفتند.

حزب جمهوری اسلامی‌به خاطر شکست در انتخابات ریاست جمهوری برای شرکت در انتخابات اولین دوره مجلس شورای اسلامی‌تمهیدات جدیدی ‌اندیشیده بود.

تجربه تلخ انتخابات ریاست جمهوری و اختلاف با جامعه روحانیت مبارز تهران برای رسیدن به توافق بر سر یک نامزد مشترک هنوز در ذهن اعضای حزب باقی بود.

بنابر این بهترین اقدام برای گرفتن نتیجه بهتر در انتخابات اولین دوره مجلس شورا، ائتلاف با گروههای همفکر از جمله جامعه روحانیت مبارز بود. این دو جریان بعد از رایزنی‌های فراوان عاقبت بر سر ارایه فهرست مشترک نامزد‌ها با هم به توافق رسیدند.

حزب جمهوری اسلامی‌در تهران و دیگر شهرستان‌هاموفق به کسب اکثریت آرا شده بود. این مساله نارضایتی رییس جمهور و سازمان مجاهدین خلق و ملی‌گرا‌هارا در پی داشت.

روزنامه انقلاب اسلامی‌ارگان دفتر همکاری‌های مردم با رییس جمهور در روز 25 اسفند فهرستی از آنچه آن را « تقلبات انتخاباتی» نامیده بود منتشر کرد.

این روزنامه مدعی شده بود که این تقلبات را بنی‌صدر شخصا مشاهده کرده یا مردم به او گزارش داده بودند. در تهران حزب جمهوری اسلامی‌و نهضت آزادی پیشتاز انتخابات بودند و در شهرستان‌ها اکثر نامزدهای جمهوری اسلامی‌موفق به راهیابی به مجلس شورای اسلامی‌شدند.

اتیوپی - ناظران اتحاديه اروپا و اتحاديه آفريقا تنها ناظران خارجي انتخابات سال 2005 میلادی بودند. اتحاديه اروپا 170 ناظر خود را براي نظارت بر اين انتخابات فرستاده بود كه نشان از ميزان اهميت اين انتخابات براي اين اتحاديه داشت.

در انتخابات سال 2005 میلادی نيز ناظران اين اتحاديه بر روند كار نظارت داشتند و هنگامي كه احزاب مخالف اعلام پيروزي كردند پيروزي آنها را تأييد كردند اما دولت آنها را به تباني با مخالفان متهم كرده و اين ادعا را نپذيرفت.

        پايتخت اتيوپي در روزهاي نزديك به انتخابات تا حدودي آرام و بدون تنش است، اما در دو منطقه اورومو و تيگراي وقايعي در جريان بود.

جبهه ملي آزاديبخش اوگادن در سال 1984 میلادی با هدف استقلال منطقه اوگادن (منطقه اي در شرق اين كشور و هم مرز با سومالي) از اتيوپي تاسيس شد .

 

×Ø گروه هاي مخالف دولت اتیوپی

1) ميدرك

        در حدود 60 حزب مخالف در اتيوپي وجود دارد كه بزرگ ترين آنها را براي شكست حزب حاكم ائتلافي را تشكيل داده اند كه به نام MEDREK شناخته مي شود.

 MEDREK بعد از حزب حاكم بيشترين تعداد كانديداها را دارا بوده و شانس پيروزيش در انتخابات نيز از ساير گروه هاي مخالف بيشتر است.

اين ائتلاف احزابي از سراسر اتيوپي را گرد هم آورده است اما مهم ترين حزب آن كنگره خلق اورومو (OPC) به رهبري ميريرا گودينا از منطقه اورومو مي باشد.

ميريرا گودينا يكي از اعضاي جنبش دانشجويي بود كه به سرنگوني حكومت ديكتاتور سابق، منگيستو هايله ماريام، كمك كرد. گودينا در سال 1996 میلادی به كشور بازگشت و حزب كنگره ملي اورومو (ONC) را با هدف كسب خودمختاري منطقه اورومو پرطرفدارترين گروه نژادي اتيوپي و تلاش براي تبديل زبان"اوروموفا" به يكي از زبان هاي رسمي كشور در كنار زبان "امهري"، تشكيل داد. با دادن نام اين حزب به يك گروه ديگر، حزب ميريرا، در سال 2007 میلادی به كنگره خلق اورومو (OPC) تغيير نام داد.

2) آرناتيگراي

جبهه آزادي بخش خلق تيگراي مجموعه اي از جوانان و دانشجويان پرشور و با انگيزه بود كه براي كسب استقلال منطقه تيگراي براي گرد هم آمده بودند. بعدها اين گروه با ساير گروه هاي فعال در منطقه ائتلاف جبهه انقلابي دمكراتيك خلق اتيوپي (EPRDF) را تشكيل داده رهبري آن را نيز برعهده گرفتند.

        مبارزات اين ائتلاف سرانجام در سال 1991 میلادی  به سرنگوني حكومت ديكتاتوري هايله ماريام انجاميد و زناوي به عنوان رهبر اين جبهه به قدرت رسيد.

اما كم كم اختلافات در ميان اعضاي اين حزب ايجاد شد و در سال 2001 میلادی انشعابي در اين حزب روي داد كه به دنبال آن برخي از سران حزب از كار بركنار شدند. تا اينكه دو سال پيش اين افراد بركنار شده، حزب جديد "آرناتيگراي" را تشكيل داده و به عنوان يك حزب مخالف به تكروي هاي حزب حاكم اعتراض نمودند.

خانم "آريگاش آدانه" كه يكي از جنگجويان جبهه رهايي بخش خلق تيگراي و از اعضاي كميته مركزي آن بود، رهبري حزب تازه تأسيس آرناتيگراي را بر عهده دارد.

3) UDJ

        يكي از رهبران احزاب مخالف، خانم "بيرتوكان ميدكسا" است كه پس از حوادث سال 2005 میلادی دستگير شده ولي 18 ماه بعد به همراه ساير مخالفان با عفو عمومي دولت آزاد شد. وي پس از آزادي، حزب "اتحاد براي دمكراسي و عدالت" (UDJ) را تأسيس كرد و به عنوان رييس آن انتخاب شد.

 ایران ـ قانون اساسی جمهوری اسلامی‌ایران اعلام میدارد نمایندگان مجلس شورای اسلامی ‌بطور مستقیم و با رأی مخفی مردم انتخاب میشوند

. اصل شصت و سوم دوره نمایندگی مجلس شورای اسلامی‌چهار سال است. انتخابات هر دوره باید پیش از پایان دوره قبل برگزار شود به طوریکه کشور در هیچ زمان بدون مجلس نباشد.

اصل‌ نود و نهم‌

شورای‌ نگهبان‌ نظارت‌ بر انتخابات‌ مجلس‌ خبرگان‌ رهبری‌، ریاست‌ جمهوری‌، مجلس‌ شورای‌ اسلامی‌و مراجعه‌ به‌ آراء عمومی‌و همه‌پرسی‌ را بر عهده‌ دارد.

ماده 2ـ قانون اساسی:

عده نمایندگان مجلس شورای اسلامی‌دویست ونود نفر می‌باشد وافزایش تعداد آن بر اساس اصل شصت وچهارم قانون اساسی خواهد بود.

تبصره ـ از تعداد کل نمایندگان پنج نفر به ترتیب ذیل مربوط به اقلیتهای دینی می‌باشد:

زرتشتیان وکلیمیان هر کدام یک نماینده مسیحیان آشوری وکلدانی مجموعاً یک نماینده ومسیحیان ارمنی جنوب وشمال هرکدام یک نماینده.

تبصره 3:

از تاریخ رسمیت یافتن دوره اول مجلس هر ده سال یکبار بر اساس آمار سرشماری کشور در هر حوزه انتخابیه به نسبت هر 150 هزارنفر اضافی یک نماینده اضافه می‌شود.

انتخابات خبرگان قانون اساسی جهت بررسی و تدوین نهایی پیش نویس قانون اساسی و رفراندوم تأیید قانون اساسی، نقطه عطفی اساسی برای ترسیم و تعیین اصول و مبانی مشروعیت و ارکان و نهادهای اساسی نظام و شیوه عمل رهبران آن در آینده بود.

اتیوپی - در اتیوپی نیز فرایندهایی "برخاسته از عمق جامعه" برای تحکیم دموکراسی شکل گرفته است. در این کشور در سال 2005 میلادی انتخابات ملی رقابتی واقعی با کمک سازمان های جامعۀ مدنی اتیوپی، که پیش از این بیشتر تلاش هایشان در زمینه توسعه و امداد بود، برگزار شد.

احزاب مخالف از 547 کرسی مجلس قانونگذاری، 173 کرسی را به خود اختصاص دادند، حال آن که این تعداد قبلا 9 کرسی بوده است؛ این اولین لطمه ی جدی به جبهۀ دموکراتیک خلق انقلابی اتیوپی (EPRDF) و سلطۀ ده سالۀ آن بود. طی انتخابات، سازمان های جامعۀ مدنی مانند سازمان توسعۀ فافن، و کنگره ی دموکراسی ویژن اتیوپی به ارائه ی آموزش های مدنی برای شهروندان پرداختند و ناظران انتخاباتی تعیین کردند.

همان طور که رئیس جمهور وقت آمریکا «باراک اوباما» در سخنرانی آکرا اشاره کرد:

« در سراسر آفریقا ما شاهد نمونه های زیاد از مردمی بوده ایم که سرنوشت خود را به دست گرفته اند و تغییراتی "برخاسته ازعمق جامعه" ایجاد کرده اند. »

ساختار سياسي اتيوپي بر طبق بند يك ماده ی 47 قانون اساسي فدرال اين كشور در دو سطح مركزي و منطقه‌اي سازماندهي شده است. هر يك از اين مناطق نيز از قانون اساسي، نهادهاي قانوني چون پارلمان، حكومت منتصب از سوي پارلمان و قوه ی قضائيه ی خود و همچنين از مسئولان و صاحب ‌منصبان منطقه‌اي برخوردار هستند. تقسيم و تفكيك افقي قوا نيز در ماده ی 50 قانون اساسي و در قوانين اساسي ايالتها مندرج گرديده است و از طريق صلاحيت سازماندهي كه بر منطبق ماده ی 52 قانون اساسي فدرال به مناطق واگذار گرديده نيز مورد تأكيد قرارمي‌گيرد. و بالاخره قانون اساسي فدرال تنها با مشاركت و موافقت ايالتها مي‌تواند تغيير يابد.

«جبهه ی دمكراتيك انقلابي خلق اتيوپي» از سال 1991 میلادی حكومت فدرال را تشكيل مي‌دهد و با احزاب متحد خود تا انتخابات سال 2005 میلادی 535 كرسي از 547 كرسي «مجلس نمايندگان خلق» را داشت. علاوه بر اين، در تمام ايالات اين كشور حكومت ايالتي را تشكيل مي‌دهد، حال يا با واسطه از طريق احزاب متشكل در اين جبهه (كه عبارتند از «جبهه ی آزاديبخش خلق تيگراي» ، «جنبش ملي دمكراتيك آمهارا»، «سازمان دمكراتيك خلق اروميا»، «سازمان دمكراتيك خلق سيدامو در اس‌ان‌ان‌پي»)، يا به صورت مستقيم توسط احزاب متحد وي («حزب دمكراتيك خلق سومالي»، «جبهه ی متحد خلق بنيشانگول/گوموس» و «حزب دمكرات مردم گامبلا»). مضاف بر اين، «جبهه ی دمكراتيك انقلابي خلق اتيوپي» و احزاب گماشته ی وي بر پارلمانهاي ايالتي نيز تسلط دارد . اكثريت شاغلان ايالتها (در هر سه سطح) به حزب غالب در ايالت مربوطه تعلق دارد. 

 

منطقه

تعداد كرسيهاي پارلمان

مستقل

اپوزيسيون

تيگراي

152

4

0

آفار

87

2

/

آمهارا

294

15

0

اُروميا

537

18

2

سوماليا

168

26

15

ب/گ

80

4

5

اس‌ان‌ان‌پي

346

4

23

گامبلا

55

13

0

هراري

36

0

0

جمع

1755

86

45

 

موقعيت بيش از حد نيرومند «جبهه ی دمكراتيك انقلابي خلق اتيوپي» به رهبري «جبهه ی آزاديبخش خلق تيگراي» به ميزان تعيين‌كننده‌اي نوع شكل‌گيري و به كرسي نشاندن اراده ی سياسي در اين كشور را عيان مي‌سازد.

چشمگيرترين وجه مشخصه ی نظام حكومتي در اتيوپي وجود ساختارهاي تصميم‌گيرنده ی پنهان و غيررسمي با يك هسته ی قدرت مي‌باشد كه از سوي كميته ی مركزي «جبهه ی آزاديبخش خلق تيگراي» كنترل مي‌شود. اجراي تصميمات اخذ شده نيز از سوي كادرهاي حزبي در سطح مركزي و ايالتي كنترل مي‌شود. كميته ی مركزي «جبهه ی آزاديبخش خلق تيگراي» پروژه‌ هايي را تصويب مي‌كند كه مبناي آن برنامه‌هاي پنج ساله ی «جبهه ی دمكراتيك انقلابي خلق اتيوپي» در سطح منطقه‌اي مي‌باشد، همان برنامه‌هايي كه محتواي آن از طرف همين «جبهه ی دمكراتيك انقلابي خلق اتيوپي» مشخص شده‌ گرديده است. اين برنامه‌هاي منطقه‌اي سپس از جانب اعضاي حزب در نقش شاغلان و مسئولان ايالتي به اجرا درمي‌آيند. ايالت ها بطور کلی مي‌توانند برنامه‌هاي منطقه‌اي را منطبق با شرايط منطقه‌اي خود هماهنگ نمايند، اما واقع امر چنين است كه آنها در عمل ناچارند برنامه‌هاي پنج ساله ی «جبهه ی دمكراتيك انقلابي خلق اتيوپي» را بدون تغيير بپذيرند. 

خودمختاري ايالتها به ويژه از طريق ارگانها و نهادهاي سطح فدرال مانند «وزارت امور فدرال» كه در سال 2001 میلادی تشكيل گرديد بطور بالقوه در مخاطره قرار دارد. وظيفه ی اصلي اين وزارتخانه حمايت از مناطق، علي‌الخصوص از چهار منطقه ی رشد نيافته ی آفار، ب/گ، گامبلا و سومالي در امور سياسي و اداري مي‌باشد.

يكي از عناصر و مؤلفه‌هاي اصلي هر نظام فدرال مشاركت ايالتها در سياستگزاري و تصميم‌گيري دولت مركزي مي‌باشد.

اگر چه تفاوتهاي زيادي بين كشورهاي فدرال در ارتباط با نوع گزينش اعضا، تركيب و صلاحيتهاي شوراي فدرال به مثابه ی نمايندگي ايالتها و مناطق مختلف كشور در سطح مركزي فدرال وجود دارد، با اين حال وظيفه ی اصلي اين شورا يا مجلس دوم در تمام اين كشورها مشاركت در پروسه ی قانونگذاري و ديگر امورات مربوط به تعيين موازين قانوني سطح و دولت مركزي مي‌باشد.                    

نمايندگي ايالتها در سطح فدرال

 (شوراي فدرال ايالتها؛ «مجلس دوم»، «مجلس سنا»)

كشور فدرال

شيوه ی گزينش اعضاي شوراي فدرال

از سوي ايالتها

شيوه ی تقسيم كرسي‌ها در اين شورا

برخورداري از حق

بلژيك

انتخاب از طريق مردم هر ايالت

عدم تقسيم كرسي‌ها بر اساس تعداد جمعيت هر ايالت

وتوي مطلق

هند

انتخاب از طرف پارلمان ايالتي + سهمية‌بندي بر اساس جمعيت مليتها

سهميه‌‌بندي بر اساس جمعيت مليتها

وتوي نسبي

كانادا

انتصاب از طرف دولت فدرال (مركزي)

عدم سهميه‌‌بندي بر اساس جمعيت مليتها

وتوي مطلق

مالزي

يك سوم از طريق پارلمانهاي ايالتي، بقيه بر اساس سهمية مليتها

عدم سهميه‌‌بندي بر اساس جمعيت مليتها

وتوي تعليقي (جهت به به تعليق يا عقب‌انداختن قوانين)

سويس

انتخاب مستقيم از سوي مردم هر ايالت (كانتون)

سهميه‌‌بندي بر اساس جمعيت مليتها

وتوي مطلق

شوراي فدرال بر اساس قانون اساسي اين كشور ارگان نمايندگان «ملتها، مليتها و خلقها»، يعني اقوام اين كشور مي‌باشد. هر يك از اين اقوام حق حداقل يك كرسي و همچنين براي هر يك ميليون نفر از جمعيت آن يك كرسي ديگر را دارد.

در حال حاضر 64 قوم در شوراي فدرال نمايندگي دارند. بنابراين اعضاي شوراي فدرال، بر خلاف كشورهاي برخوردار از نظام دو مجلسي ايالت يا كل مردم ايالت متبوع خود را نمايندگي نمي‌كنند، بلكه اقوام را. شوراي فدرال اتيوپي براي اين بنيانگذاري گرديد، تا همياري و دوستي بين اقوام اين كشور را بر پاية برابري و احترام متقابل حفظ كند و تكامل بخشد.

 بنابراين وظيفه ی اصلي شوراي فدرال اتيوپي عبارت است از :

« صيانت از جايگاه قانوني اقوام اتيوپي و اعتلاي آن. بر طبق قانون اساسي اين كشور اين شورا دو صلاحيت اصلي دارد، تفسير قانون اساسي و رفع مناقشات و تنظيم مناسبات ايالتها. »

بنابراين شوراي فدرال اتيوپي بر خلاف «مجلس دوم» در كشورهاي ديگر فدرال كه در آنها اين ارگان حداقل در پروسه ی قانونگزاري دولت مركزي مشاركت دارند، نه حق ارائه ی لايحه ی قانوني به پارلمان نمايندگان مردم را دارد و نه حق وتوي مطلق يا نسبي. حتي در پروسه ی تعيين موازين و مقررات قانوني دولت مركزي مورد استماع و مشاوره هم قرار نمي‌گيرد.

لذا شوراي فدرال اتيوپي يك «مجلس دوم» واقعي با اختيارات و صلاحيتهاي ضرور نمي‌باشد. بنابراين مدل دولتي اتيوپاي بايد در واقع يك مجلسي محسوب گردد. 

ایران - اولین دوره مجلس شورا در 7 خرداد 1359 هجری شمسی افتتاح شد و در 20 خرداد همان سال اعتبارنامه‌های تصویب‌شده نمایندگان از مرز 180 نفر گذشت و برابر با قانون اساسی مجلس رسمیت یافت و در 26 تیرماه 1359 هجری شمسی با انتخاب شش عضو حقوقدان شورای نگهبان مجلس اعتبار قانونگذاری پیدا کرد.

نمایندگان مجلس در همان دوره اول، نام مجلس شورای ملی را به مجلس شورای اسلامی‌تغییر دادند. /

 

×Øمنابع و ماخذ:

1 - انتخابات ایرانی و انتخابات هندی / محمد رضا تارتار /منبع: سایت باشگاه اندیشه / ۱۳۸۲/۱۱/۱۴

http://www.bashgah.net/fa/content/show/5774

2- آشنایی با قانون انتخابات مجلس شوارای اسلامی‌ایران ـ مجلس شورای اسلامی‌
3- انتخابات و ثبات سیاسی در جمهوری اسلامی‌ایران ـ نویسنده: میرقاسم بنی هاشمی‌
4- انتخابات چیست ؟ ـ مجلس شورای اسلامی‌
5- چیستی و بایدهای قانون اساسی ـ آیت الله سیدمحمود هاشمی‌ارزگانی
6- فدرالیسم ـ سایت خبری
7- بررسی نحستین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی‌ـ فتاح غلامی‌
8- مدلهای انتخاباتی ـ مورخ: « 28/10/1382 » ـ محمدرضا هدایتی

9- خيرگزاري بي بي سي

10- سايت صداي امريكا

11- خبرگزاري رويترز

12- سايت وزارت خارجه امريكا

13- خبرگزاري فرانسه

14- خبرگزاري هاي محلي

15- در اوروميايي‌هاي برخوردار از يك زبان واحد هم كشاورز يافت مي‌شود، هم چادرنشين؛ گوراژها 3 زبان مختلف با گويشهاي متفاوت دارند؛ در غرب اوروميا اقوام دوزبانه وجود دارند؛ اصل و تبار مي‌تواند مهمتر از اشتراكات زباني و فرهنگي (براي مثال امهارها در مقابل سخنوران تيگري‌زبان)؛ در اكثر اين خلقها پيروان دو يا بيش از دو دين وجود دارد.  

16- اينجا بايد اضافه شود كه اين آمارها تخميني هستند و بخشاً  بسيار درنوسانند. بر طبق CIA World Factbook تركيب جمعيتي اين كشور بدين ترتيب مي‌باشد: اورومو 40 درصد، امهارا و تيگره 32 درصد، سيدامو 9 درصد، شانكلا 6 درصد، سومالي 6 درصد، آفار 4 درصد، گوراژه 2 درصد، بقيه 1 درصد.

17- نگاه كنيد به Aalen، زيرنويس شمارة 19 در ص 85

  18-Ethiopian Constitution

http://www.africa.upenn.edu/Hornet/Ethiopian_Constitution.html

19-Afar, Amhara, Benishangul-Gwmuz (B/G), Gambella, Harar, Oromia, Somali, Southern Nations, Nationalities and Peoples Regional State (= SNNPRS), Tigray

20-Assefa, Theory versus Practice in the Implementation of Ethiopian’s Federalism, Seminar on Ethnic Federalism: the Challenge for Ethiopia, Addis Abeba 2004, p 29

21- مصاحبه با گابريب، وزير امور فدرال، در Federations Magazine، سال 3، شمارة 3، 2003

22- Falland  ، بنگريد به زيرنويس شمارة 30 در ص. 19.

23- Watts, Participation of Federated Entities in Federal Policy-Making, International Conference of Federalism, Brüssel 2005, pp. 9

24- Hashim ، بنگريد به زيرنويس 17، ص 233 و 234.

25-Assefa, Multiculturalism and Federalism, in: Ministery of Federal Affairs/GTZ (Hrsg.), p. 310; Pätz, Ethiopia’s Return to Federalism, Federations Magazine, Vol. 4, Nr. 1 2004

 

http://www.shereno.com/post-18508.html

 

جستجو
جستجوی پیشرفته جستجوی وب
تازه ها
---
نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
آمار بازدیدکنندگان
بازدید این صفحه: 702
بازدید امروز : 98
بازدید این صفحه : 173332
بازدیدکنندگان آنلاين : 4
زمان بازدید : 1.0156

صفحه اصلی|ايران|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت